SLALOM

Zawodnik ciągniony na linie holowniczej stara się objechać po zewnętrznej stronie 6 bojek i zakończyć jazdę przejazdem przez "bramę" wyjazdową, którą stanowią dwie bojki. Taki rodzaj zawodów nazywany jest przejazdem. W przypadku kobiet pierwszy przejazd rozpoczyna się od prędkości 55 km/ godz., zaś u mężczyzn - 58 km/godz. Jury sędziowskie może zadecydować o dokonywaniu przejazdów przy mniejszej prędkości początkowej (zawsze mniej o 3 km/godz. ) Powodem może być np.: zła pogoda, niższy poziom zawodników lub ewentualne słabsze przygotowanie zawodników. Wywrotka lub nieprawidłowe objechanie bojki oznacza eliminację z zawodów. W przypadku, gdy zawodnik zaliczy przejazd, kontynuuje walkę przy prędkości wyższej o 3 km/godz. (o ile była niższą od ostatecznej, tj. w przypadku kobiet 55 km/godz. i mężczyzn 58 km/godz.), ewentualnie przy mniejszej długości liny, tj. z 18,25 m na 16 m, a następnie na 13 m, 12 m, 11,25 m, 10,75 m, 10,25 m, przy czym światowy rekord najmniejszej długości liny wynosi 9,75 m! Można zatem stwierdzić, że slalom jest rodzajem zawodów obliczonym na eliminację zawodników.

JAZDA FIGUROWA

Każdemu zawodnikowi przysługują dwa przejazdy o czasie trwania 20 sekund, w trakcie których stara się zaprezentować jak największa liczbę "tricków" (figur). Początek jazdy ustalany jest od pierwszego ćwiczenia zawodnika, od którego zaczyna mi się mierzyć czas, natomiast koniec wyznaczony jest przez elektroniczny zegar. Jeżeli zawodnik wywróci się wcześniej niż upłynie 20 sekund, w tym momencie kończy się jego przejazd, przy czym zaliczane są mu wszystkie prawidłowo wykonane do tego momentu ćwiczenia. Poszczególne ćwiczenia są w zasadzie różnymi odmianami obrotów o 90, 180, 360, 540 i 720 stopni, wykonywanymi w płaszczyźnie poziomej. Ćwiczeniem w płaszczyźnie pionowej jest salto wykonywane w przód lub w tył. przy jeździe figurowej zawodnicy korzystają ze specjalnej narty o delikatnie beczkowatym kształcie bez płetwy. Zawodnik może trzymać linę rękoma, ale może także poruszać się z zawieszoną na nodze, co jest wyżej punktowane. Do trudnych ćwiczeń zaliczane są skoki przez linę, salta itp. Każde z ćwiczeń oceniane jest tylko raz, powiązane ćwiczenia nie są brane pod uwagę. Szybkość przemieszczania się liny holowniczej nie jest określona przepisami, każdy z zawodników wyznacza ją sobie sam. Ocena jazdy figurowej jest dla sędziów bardzo trudna, dlatego bierze w niej udział 5 sędziów (tzw. JURY), którzy oceny wpisują do formularza. Dla poszczególnych ćwiczeń używa się różnych oznaczeń, przypominających pismo stenograficzne. Aby sędziowie byli w stanie przenieść wyniki na papier, muszą się w tym specjalnie "trenować". Na widza dobra jazda figurowa powinna oddziaływać jako kombinacja różnych obrotów zawodnika płynnie następujących po sobie, w której praktycznie nie jest w stanie rozróżnić pojedynczych elementów.

SKOKI

Długość skoczni liczona od powierzchni wody do krawędzi odbicia wynosi 6,4 - 6,7 m. Wysokość skoczni jest nastawialna. Kobiety mogą wybierać wysokość 150 lub 165 cm, mężczyźni - 165 lub 180 cm. Maksymalna szybkość liny holowniczej w przypadku kobiet wynosi 51 km/godz., natomiast w przypadku mężczyzn 57 km/godz. Zawodnikowi przysługują dwa skoki w jazdach eliminacyjnych oraz trzy skoki w finale. Skok jest zaliczany, gdy narciarz pokona skocznię, spadnie na wodę i utrzyma się w pozycji stojącej (chociażby na jednej nodze). Długość skoku mierzona jest od krawędzi odbicia skoczni do miejsca zetknięcia stóp skoczka z powierzchnią wody. pomiarów długości skoku dokonuje się metodą trygonometryczną za pomocą trzech podwójnych kątomierzy i obliczeń wykonywanych za pomocą komputera lub w sposób bardzie nowoczesny - przez rejestrowanie za pomocą dwóch kamer wideo. Pomiary dokonywane są z dokładnością do 10 cm.

Zawodnicy przy każdej dyscyplinie używają specjalnych nart - do slalomu jedną dłuższą i wąską nartę z płetwą prowadzącą (tzw. nartę "slalomówkę"), do jazdy figurowej szerszą nartę owalną (tzw. "trickową"), natomiast do skoków dwie masywniejsze narty ("skokowe").

Do wykonania slalomu i skoków zawodnicy musza posiadać kombinezon ochronny, tzw. "neopren", zaś do wykonywania skoków ponadto obowiązkowo muszą używać kamizelki ratunkowej oraz hełmu.

WAKEBOARD

Wakeboard jest sportem ekstremalnym, popularnym na całym świecie, można go uprawiać za motorówką lub za wyciągiem. W USA króluje pływanie za motorówką, natomiast w Europie za wyciągiem. Od kilku lat daje się zauważyć, że wakeboard zmierza w kierunku wakeparków. Wakeparki czyli specjalne ośrodki wyposażone w specjalne konstrukcje typu skocznie (kickery) slidery, boxy, funboxy itp. po których można jeździć deską.

Od 10 lat ten sport zagościł również u nas. Każdy, kto lubi spędzać z rodziną czas nad wodą powinien spróbować zabawy z deską ponieważ wakeboard jest sportem bardzo łatwym do nauki. Jest magiczny i wciągający, to sport dla wszystkich w każdym wieku. Zabawę można zacząć już od 5 roku życia. Daje dużo frajdy i satysfakcji, jest wspaniałym sposobem na spędzenie w aktywny sposób wolnego czasu. Jeżeli raz spróbujesz i ci się spodoba to nie ma powrotu. Ten sport wciąga na całe życie...

Są dwie odmiany wakeboardu: wakeboard – deska z wiązaniami i wakeskate – deska bez wiązań. Pierwsza deska charakteryzuje się większymi wymiarami. Długość deski dobiera się do wagi (im więcej ważysz tym potrzebujesz dłuższej deski). Deski z tej grupy zasadniczo różnią się twardością i ilością finów (mieczy). Najczęściej mają ich dwa lub cztery. Deski z górnej półki są wytrzymalsze i mają cztery finy. Służą do zabawy na sliderach i kickerach. Na wakeboardzie jeździ się na krawędzi dlatego wielkość finów nie ma tutaj dużego znaczenia. Bardzo ważne są wiązania. Należy tak dobrać but, aby dobrze trzymał stopę. Buty też zużywają się najszybciej, dlatego ważne jest aby kupić model z wyższej półki – wtedy wytrzyma nam kilka sezonów.

Wakeskate to taka odmiana „deskorolki” na wodzie. Deska nie ma wiązań, pływa się na niej w specjalnych butach lub boso. Jest ona też o wiele krótsza. Dużą zaletą tej deski jest cena. Kosztuje ona 3-4 razy mniej od tradycyjnego wakeboardu.

W Europie są dwie federacje zajmujące się tym sportem. Wakeboard za łodzią - EAME Wakeboard Council i wakeboard za wyciągiem = EAME Cable Wakeboard Council. Zajmują się one organizacją i sędziowaniem zawodów. Podczas zawodów ocenia się przejazd zawodnika, który wykonuje punktowane figury. Ważny jest też styl i wysokość wykonywanych trików, oraz ogólne wrażenie jakie zrobiło się na sędziach.

Więcej informacji na wakeboard.com.pl. YOU CAN WAKE - wakeboard i wakeskate magazyn.